Dit voormalige kantoorgebouw aan de Schenkweg in Den Haag is in 1967 gebouwd in opdracht van het Ministerie van Landbouw en Visserij en bevatte voornamelijk kantoor-, opslag- en werkruimten. De Rijksgebouwendienst was verantwoordelijk voor het ontwerp, maar het is niet bekend wie de architect is geweest. Kenmerkend was de sobere architectuur en het horizontale karakter van het gebouw. Nadat het Ministerie uit het gebouw is getrokken zijn de ruimten in gebruik genomen door kunstenaars en ondernemers in de creatieve industrie. De opdracht van de gemeente Den Haag betrof de herbestemming tot woonlocatie voor dak- en thuislozen.
Bijzonder is dat er zich onder het gebouw een schuilkelder bevindt waarvan het belangrijkste gedeelte nog steeds intact is en een museale opstelling heeft gekregen.
In de opgave was een grote rol weggelegd voor circulariteit waarbij op alle niveaus onderzocht is wat er mogelijk was. Het gebouw is tegelijkertijd aangepast aan de huidige energie-eisen en is nu zelfs energieneutraal.
Het betonnen casco en de bestaande gemetselde binnenwanden zijn uitgangspunt geweest voor de nieuwe indeling; er zijn zo weinig aanpassingen gedaan en er is zo min mogelijk gesloopt. De hoek van het gebouw is iets verhoogd om een deel van de installatie te kunnen herbergen en tegelijkertijd het gebouw stedenbouwkundig beter te laten passen.
Waar mogelijk zijn de bestaande stalen binnenkozijnen op hun positie gehandhaafd; de resterende kozijnen zijn herplaatst. Daarnaast zijn de bestaande trappenhuizen, het aanwezige natuursteen en plafondpanelen hergebruikt. Een houten parketvloer uit een woonhuis heeft een tweede leven gekregen in de overdekte buitenruimte en pallets uit de bouw zijn bijvoorbeeld terug te vinden als houten plafond in de nieuwe gezamenlijke entree. Nieuwe materialen zijn Cradle-tot-cradle of bio-based.
